วิสัยทัศน์นายกฯ โบรกเกอร์ “ปานวัฒน์”ลั่นสู้เพื่อส่วนรวม
        สมาคมนายหน้าประกันภัยไทย หรือโบรกเกอร์ประกันภัย ทำการคัดเลือกตำแหน่งนายกฯ คนใหม่เป็น “ปานวัฒน์ กูรมาภิรักษ์” เจ้าของและหุ้นส่วนใหญ่ในบริษัทเอส.จี.เอ.ไลฟ์ อินชัวรันส์ โบรกเกอร์ และบริษัทสยาม โกลเบิล แอ็ดไวโซรี ไปเมื่อวันที่ 27 ก.ค.ที่ผ่านมา แทนที่ “เรืองวิทย์ นันทาภิวัฒน์” จากบริษัทเอกวิทย์ ที่ครบวาระไป “ปานวัฒน์” ก้าวขึ้นเป็นนายกฯ คนที่ 10 ของสมาคมฯ แห่งนี้ที่ก่อตั้งเคียงคู่ธุรกิจประกันภัยมานานกว่า 42 ปี ด้วยคะแนนเฉือนชนะคู่แข่งไปแค่แต้มเดียว 

        แม้ธุรกิจของ “ปานวัฒน์” กว่า 80% จะหนักไปทางด้านนายหน้าประกันชีวิต ในนามบริษัทเอส.จี.เอ.ไลฟ์ฯ และยังเคยได้รับรางวัลแห่งความภาคภูมิใจประเภทบริษัทนายหน้าประกันชีวิตดีเด่น 4 ปีซ้อน ระหว่างปี 2549-52 จากสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย หรือ คปภ.  ทว่า ภาพรวมงานหลักๆของสมาชิกสมาคมนายหน้ากว่า 90% ล้วนเป็นงานด้านประกันวินาศภัยที่มีบทบาทมากกว่าด้านประกันชีวิต ย่อมถูกเทน้ำหนักความสำคัญไปในทิศทางของธุรกิจด้านวินาศภัยเป็นหลัก 

        ปัจจุบัน บริษัทนายหน้าประกันภัยที่ขึ้นทะเบียนเป็นสมาชิกสมาคมฯ มี 65 บริษัท ซึ่งคละกันไปทั้งในกลุ่มลักษณะงานแบบเป็นนายหน้าอินเตอร์และนายหน้าท้องถิ่น ไม่นับนายหน้าอีกนับ 100 แห่งที่ไม่ได้ขึ้นทะเบียนสมาชิกสมาคมฯ ที่เป็นเสมือนศูนย์รวมสำหรับให้สมาชิกมารวมกลุ่มกันปรึกษาหารือ แลกเปลี่ยนความคิดเห็น และมีกิจกรรมดีๆร่วมกันไปในธุรกิจ

        อย่างไรก็ตาม “ปานวัฒน์” ออกตัวผ่าน “ดอกเบี้ยธุรกิจ” ว่าบริษัทนายหน้าประกันภัย หรือโบรกเกอร์นั้น ไม่จำเป็นต้องแยกกลุ่มก้อนว่าจะต้องเป็นระดับอินเตอร์ข้ามชาติ หรือร่วมทุนกับต่างชาติ และเป็นแบบท้องถิ่นธรรมดาๆ เพราะปัจจุบันทุกบริษัทล้วนทำธุรกิจในลักษณะที่ไม่แตกต่างกันเท่าไรนัก

เขากล่าวว่าทุกบริษัทล้วนทำธุรกิจในหน้าที่เดียวกัน ขึ้นอยู่กับวิธีการนำเสนอ แต่ในปัจจุบันปัญหาที่ทุกบริษัทมีไม่ต่างกัน คือ ลูกค้าที่ควรถูกนำเสนอรายละเอียด หรือชี้นำให้เห็นประโยชน์ของประกันภัยแต่ละชนิดที่ตรงตามความต้องการของลูกค้า พร้อมทั้งเปิดโอกาสให้ลูกค้าได้เลือก ภายใต้การแนะนำของนายหน้า ในฐานะคนกลางประกันภัย

“แต่กลับถูกบริษัทประกันภัยดีลงานตรงไป กลายเป็นว่าบริษัทประกันภัยทุกวันนี้ทำตัวเสมือนเป็นนายหน้าเข้าไปเรื่อยๆ ซึ่งไม่ถูกต้อง ถ้าแบบนี้ ธุรกิจนายหน้าก็คงอยู่ลำบาก ต้องปรับตัวกัน” 
       คำจำกัดความของนายหน้าประกันภัย คือ ผู้ให้คำปรึกษาแนะนำและจัดให้มีการทำสัญญาประกันภัยระหว่างผู้เอาประกันภัยและบริษัทประกันภัย โดยผู้เอาประกันภัย หรือลูกค้า เป็นผู้ที่แต่งตั้งนายหน้าประกันภัย

หน้าที่หลักของนายหน้าประกันภัย คือ

1.คัดสรรบริษัทประกันภัยที่มั่นคงและได้มาตรฐาน ทั้งด้านความคุ้มครองและการชดใช้ค่าสินไหม

2.จัดเงื่อนไขการประกันภัยให้ครอบคลุมความเสี่ยงของผู้เอาประกัน หรือตามที่ผู้เอาประกันต้องการ

3.พิจารณาและต่อรองเบี้ยประกันที่เหมาะสมกับสภาพความเสี่ยงภัย และ

4.ประสานงานกับบริษัทประกันภัยเมื่อเกิดภัยขึ้น เพื่อให้ผู้เอาประกันได้รับการชดใช้ค่าสินไหมตามความคุ้มครองในกรมธรรม์

        แต่ปัญหาในปัจจุบันที่บริษัทประกันภัยส่วนใหญ่ทำตัวเป็นนายหน้า นั่นจึงเป็น ภารกิจหลักที่นายกสมาคมฯ คนใหม่ ต้องเข้ามาสะสางและแก้เกม ก่อนจะบานปลายไปมากกว่านั้น 
“ปานวัฒน์” แจกแจงว่าประเด็นหลักที่ต้องทำ หลังมีคณะกรรมการชุดใหม่ (บอร์ด) ครบ 9 คน อย่างแรก คือ การมองปัญหาในภาพรวมร่วมกันในช่วงที่ผ่านมา ซึ่งควรต้องได้รับการแก้ไขในปัจจุบัน เพื่อส่งผลให้การทำธุรกิจในอนาคตราบรื่น “จริงอยู่ที่คนคนเดียวคงไม่สามารถแก้ปัญหาได้หมด ควรต้องเป็นความร่วมมือจากหลายฝ่าย” 

        บทบาทของสมาคมนายหน้าฯ ที่ผ่านมา คือ การเน้นงานเชิงวิชาการค่อนข้างมาก ซึ่งก็เป็นไปตามที่ระบุไว้ในภาพรวมสมาคมฯในช่วงที่ผ่านมา โดยที่อาจละเลยเรื่องปัญหาบางจุดของสมาชิก เช่น ในกรณีเกิดข้อพิพาทในการทำธุรกิจระหว่างบริษัทประกันภัยและบริษัทนายหน้า หรือแม้แต่ปัญหาความลักลั่นของระเบียบปฏิบัติบางด้าน ฯลฯ

ดังนั้น สมาคมฯ ควรต้องมีบรรทัดฐานว่ากรอบ หรือกฎเกณฑ์ใดครอบคลุมปัญหาของสมาชิกบ้าง อย่างที่ได้กล่าวไปว่ากรณีบริษัทประกันภัยมาแย่งลูกค้าไปจากมือ สิ่งนี้ไม่ถูกต้อง และไม่สมควรจะเกิดขึ้น ซึ่งจากนี้ไป สมาคมฯ ควรหาช่องทางชี้แนะลูกค้า หรือไปหารือกับ คปภ.ว่าปัญหาเหล่านี้ จะร่วมกันหาแนวทางแก้ไขอย่างไร

เขายกตัวอย่างว่าปีแรก ลูกค้าซื้อประกันผ่านนายหน้า หรือนายหน้าไปดีลมา แต่ผ่านไปไม่กี่เดือน หรือยังไม่ครบรอบกรมธรรม์ ปรากฎลูกค้ารายนั้นได้รับการติดต่อจากบริษัทประกันรายนั้นให้ซื้อประกันประเภทอื่นเพิ่มเติม โดยนำฐานลูกค้าไปขยายตลาด ลูกค้าบางคนก็ไม่เข้าใจว่าทำไม จึงเกิดการเสนอขายเพิ่ม

“ลูกค้าก็มาโทษบริษัทนายหน้าว่านำข้อมูลไปแพร่ต่อ นายหน้าก็ถูกตำหนิ ทั้งที่ไม่ได้รู้เรื่องหลังขายจากนั้นเลย เว้นแต่ว่าจะดีลสัญญากรมธรรม์ในปีถัดไป แต่ปรากฎว่าบริษัทประกันภัยเข้าไปดีลตรงกับลูกค้าตัดหน้าไปก่อน”

        เช่นเดียวกับ ปัญหาเรื่องการขายผ่านโทรศัพท์ ทำให้เกิดกรณีฉกข้อมูลลูกค้าไปเป็นทอดๆ สร้างความรำคาญให้ลูกค้าจำนวนไม่น้อย ซึ่งล่าสุดทาง คปภ. และทุกภาคส่วนอยู่ระหว่างหาแนวทางแก้ไขร่วมกัน  
กรณีบริษัทประกันภัยที่มีแผนกเทเลมาร์เก็ตติ้งให้พนักงานโทร.ไปหาลูกค้า เป็นอินเฮ้าส์ภายใน เรื่องนี้ก็ลักลั่นมานาน แทนที่จะแยกออกไปตั้งแผนกต่างหากนอกบริษัท ปัญหาจะได้ลดลง ดังนั้น คปภ. ควรจะออกมาตีกรอบว่าอันไหนทำได้ อันไหนไม่ได้ ซึ่งที่ผ่านมา สมาคมฯ รับรู้กันอยู่วงกว้าง แต่ก็ไม่ได้แก้ไขปัญหาให้เบ็ดเสร็จ ซึ่งปัญหาข้อขัดแย้ง ความลักลั่น ความไม่เข้าใจทั้งหลายทั้งปวงเหล่านี้ สมาคมฯ ควรต้องเข้ามาช่วยชี้แนะ ไกล่เกลี่ย หรือประนีประนอมระหว่างผู้ขายและผู้รับประกันภัยให้ลูกค้าอุ่นใจ ได้รับความสะดวกสบาย นอกเหนือจากการดูแลผู้บริโภค ซึ่งเป็นหน้าที่หลักที่นายหน้าต้องทำอยู่แล้ว

เขาบอกว่าจากนี้ไป สมาคมฯ จะต้องมีที่ปรึกษาฝ่ายกฎหมาย หรือแบบอนุญาโตตุลาการเหมือนสมาคมประกันอื่นๆ ให้คำปรึกษา และช่วยไกล่เกลี่ยข้อพิพาทที่เกิดขึ้น 
คปภ. จะรับรู้ปัญหาที่วงการนายหน้ามีอยู่ มองปัญหาภาพรวม และร่วมแก้ปัญหาให้เป็นธรรม เหมือนเรื่องของขอบเขตการทำธุรกิจระหว่างนายหน้านิติบุคคลทั้งด้านประกันชีวิต และประกันวินาศภัย ซึ่งเป็นข้อลักลั่นในกลุ่มธุรกิจแบงก์แอสชัวรันส์ ทำให้บริษัทประกันภัยที่ไม่ได้มีสายสัมพันธ์กับธนาคารเสียเปรียบ ทำให้ต้องมาร่างจำกัดคำนิยามขอบเขตและหน้าที่ของนายหน้าเพิ่มเติม

      “กรณีแบงก์แอสชัวรันส์ ควรมีมาตรฐานเรื่องใบอนุญาตให้ชัดเจน เพราะนายหน้าประกันชีวิตและประกันวินาศภัย ถูกกำหนดให้ต้องมีใบอนุญาตแยกกัน และแยกการทำธุรกิจ ขณะที่ธนาคารพาณิชย์ ภายใต้กฎหมายกรมการประกันภัยเดิม กลับทำให้เกิดได้ทั้ง 2 ใบอนุญาตในแหล่งที่ทำการเดียวกัน เหมือนสองมาตรฐาน นี่เป็นเรื่องสำคัญที่กำลังจะได้รับการแก้ไขให้ถูกต้อง และเป็นธรรมต่อกันทุกฝ่าย”  
“ปานวัฒน์” ทิ้งท้ายถึงมุมมองภาพรวมของธุรกิจนายหน้าทั้งระบบในช่วงครึ่งปีแรกที่ผ่านมาว่าบริษัทนายหน้าที่เป็นอินเฮ้าส์ในบริษัทประกันภัยทั่วไป ซึ่งมีนับหลายสิบแห่ง และที่ไม่ได้เข้าสมาคมฯ อาจมีปัญหาในการทำธุรกิจบ้าง

        ดังนั้น สมาคมฯ ควรต้องสร้างบทบาทความน่าเชื่อถือให้อินเฮ้าส์เหล่านั้นเห็นว่าสมาคมฯ มีความตั้งใจจริงที่แก้ปัญหาข้อพิพาทการประนีประนอมให้กับเพื่อนร่วมธุรกิจเหล่านั้นอย่างจริงใจ ซึ่งจะทำให้เกิดความน่าเชื่อถือ และท้ายสุดก็จะตัดสินใจเข้ามารวมเป็นกลุ่มก้อนเดียวกันในสมาคมฯนั่นเอง

เมื่อนั้น ก็จะทำให้เกิดความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน หรือปรองดองตามวาทะการเมืองยอดฮิตในปัจจุบัน ซึ่งเหล่านี้เป็นภารกิจสะสางของ “ปานวัฒน์” ในอีก 2 ปีนับจากนี้ไป.

คปภ.จัดระเบียบตัวแทน-นายหน้า
        ท่ามกลางปัญหาลักลั่นในระเบียบและวิธีปฏิบัติสำหรับการทำธุรกิจเป็นตัวแทน และนายหน้า เฉพาะอย่างยิ่งธนาคารพาณิชย์ที่อยู่ภายใต้กฎเกณฑ์ควบคุมของธนาคารแห่งประเทศไทย (ธปท.) แต่วันดีคืนดีในยุคดอกเบี้ยเงินฝากขึ้นๆลงๆ ก็มาหาลำไพ่จากการขายประกันผ่านสาขาทั่วประเทศ (แบงก์แอสชัวรันส์) จนมีรายได้ค่าธรรมเนียมจากคอมมิชชั่นขายประกันเป็นกอบเป็นกำแทบจะแซงหน้ารายได้หลักอื่นๆ

        ธนาคารพาณิชย์ทุกแห่ง สามารถเป็นขออนุญาตทำธุรกรรมเป็นนายหน้าขายประกันได้ เพียงแค่พนักงานในแต่ละสาขา อย่างน้อย 3 คนจะต้องมีใบอนุญาต

แต่ปัญหาที่เหลื่อมล้ำ คือ พบว่าพนักงานแทบทุกคนในสาขาทั่วไป กลับเสนอขายประกันผ่านเคาน์เตอร์ได้เหมือนกันหมด ทั้งที่มีและไม่มีใบอนุญาต แถมเสนอขายได้ทั้งประกันชีวิตและประกันวินาศภัย โดยวงการประกันภัยที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับแบงก์แอสชัวรันส์มองว่าเป็นข้อได้เปรียบของธนาคารอย่างมากจนเกินขอบเขต

        ขณะที่วงการแบงก์แอสชัวรันส์มองว่าไม่ได้ผิดกฎระเบียบใดๆ หนำซ้ำยังเป็นการช่วยทำให้ตลาดประกันโดยรวมขยายตัวขึ้นอีกจำนวนมาก เป็นประโยชน์ทั้งกับประชาชน และประเทศชาติโดยรวมในระยะยาว เมื่อเทียบกับนิยามที่ชัดเจนแยกเบ็ดเสร็จของตัวแทนประกันและนายหน้าประกัน ทั้งๆที่ประโยชน์วงกว้างไม่ต่างกัน

สิ่งเหล่านี้ กลายเป็นข้อเหลื่อมล้ำให้เกิดความไม่เท่าเทียมกันในระหว่างแบงก์แอสชัวรันส์และตัวแทน นายหน้าทั่วไป ระหว่างการแยก หรือไม่แยกใบอนุญาต สวนทางกับกิจกรรมที่เป็นจริง จนเป็นกรณีพิพาทเนืองๆมานานนับปีแล้ว ท่ามกลางธุรกิจแบงก์แอสชัวรันส์ที่สร้างเบี้ยประกันเข้าระบบประกันปีหนึ่งๆกว่า 3-4 หมื่นล้านบาท

ก่อนหน้านั้น หลายฝ่ายที่เกี่ยวข้องได้ถูกเชิญไปหารือร่วมกัน ไม่ว่าจะเป็นสมาคมประกันชีวิตไทย สมาคมประกันวินาศภัย สมาคมตัวแทนและที่ปรึกษาการเงิน สมาคมนายหน้าประกันภัยไทย และสมาคมธนาคารไทย

        กระทั่งปัจจุบัน ก็ยังไม่มีข้อสรุปที่ชัดเจนใดๆว่านอกจากจะนิยามให้แตกต่างแล้ว ทางปฏิบัติควรจะต้องแตกต่างกันด้วย เพื่อความเป็นธรรมในการแข่งขัน โดยที่ผู้บริโภคจะต้อง

ไม่ได้รับผลกระทบเสียหายจากการซื้อประกันจากทุกแหล่ง.

ที่มา.. www.dbbnews.com